زمستان سردي بود برف و باران.

كلاغ بيچاره نگران گرسنگي جوجه هاش.

هرجا رفت غذايي نيافت.

از گوشت تن خود ميكند و به جوجه هاش ميداد.

تا زمستان گذشت و كلاغ مرد.

جوجه هاش گفتن:خوب شد مرد.

خسته شديم از اين غذاي تكراري.

آري اين است حقيقت تلخ زندگي...!